غربالگری ها

نمونه برداری از پرزهای کوریونی (CVS):

این یک آزمایش تهاجمی است. پزشک شما یک قطعه کوچک از جفت به نام پرز کوریونی را جمع آوری می کند. از نظر اختلالات کروموزومی یا ژنتیکی بررسی می شود. آزمایش CVS برای افرادی که در آزمایش غربالگری سه ماهه اول نتایج غیرطبیعی دریافت کردند، ارائه می شود. همچنین برای افرادی که ممکن است در معرض خطر بیشتری باشند ارائه می شود. بین هفته های 10 تا 12 بارداری کامل می شود.

آمنیوسنتز:

این یک آزمایش تهاجمی است. پزشک مقدار کمی مایع آمنیوتیک را از ناحیه اطراف نوزاد جمع آوری می کند. برای پروتئین های خاصی آزمایش می شود. این می تواند تعیین کند که آیا کودک شما سندرم داون یا سایر مشکلات ژنتیکی دارد. برای زنانی که آزمایش خون غربالگری بارداری غیرطبیعی داشتند توصیه می شود. بین هفته های 15 تا 18 بارداری کامل می شود.

اکثر تست های تشخیصی برای افرادی که حاملگی های پرخطر دارند ارائه می شود. این شامل افرادی که 35 سال یا بیشتر دارند، افرادی که حاملگی قبلی تحت تأثیر نقص مادرزادی بوده اند، افرادی که بیماری های مزمن مانند لوپوس، فشار خون بالا، دیابت یا صرع دارند یا افرادی که از داروهای خاصی استفاده می کنند، می شود.

اگر پزشک شما در دوران بارداری یا هنگام تولد متوجه نقص مادرزادی شود، ممکن است شما را به یک مشاور ژنتیک ارجاع دهد. این یک متخصص است که می‌تواند نتایج آزمایش را توضیح دهد، آزمایش‌های اضافی را سفارش دهد و شما را به یک پزشک متخصص در بارداری پرخطر یا شرایط ژنتیکی ارجاع دهد.

ملاحظات دیگر عبارتند از:

غربالگری بارداری یک انتخاب شخصی است. اگر غربالگری شما غیر طبیعی (مثبت) است، آیا می خواهید قدم بعدی را بردارید؟ این یک آزمایش تشخیصی خواهد بود. آیا این بر نحوه مدیریت بارداری شما تأثیر می گذارد؟
برخی از غربالگری ها مثبت کاذب تولید می کنند. این بدان معناست که کودک شما ممکن است در واقع نقص مادرزادی نداشته باشد. یک مثبت کاذب ممکن است بر انتخاب های شما برای آزمایش های اضافی تأثیر بگذارد یا باعث استرس شود. اگر غربالگری طبیعی باشد، می تواند به شما آرامش دهد.